فصل چهارم قضايايى كه مدّعى را در حدود شرعى از اقرار منع و به انكار ترغيب نموده است ! 1 - مردى كه به زناى خود اقرار كرد ! ( 1 ) مردى نزد حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - آمده گفت : يا امير المؤمنين ! زنا كرده‌ام مرا پاك كن . امام - عليه السلام - از او روى گردانده و به وى فرمود : بنشين ! و آنگاه به حاضران رو كرده و فرمود : آيا نمىتواند كسى از شما كه مرتكب گناهى شده ، گناهش را پنهان بدارد چنانچه خداوند آن را پنهان داشته است . ( كنايه از اين كه بايد پنهان كند و اظهار ننمايد . و مقصود اصلى آن حضرت تعريض به اقراركننده بود تا از اقرار خوددارى كند . ) بار ديگر مرد برخاسته گفت : يا امير المؤمنين ! زنا كرده‌ام مرا پاك گردان . آن حضرت - عليه السلام - به وى فرمود : چه چيز سبب شد كه چنين اقرارى بر خود بكنى ؟ ! گفت : براى اين كه پاك شوم . امام - عليه السلام - به وى فرمود : چه پاكى برتر از توبه ؟ و به اصحاب خود رو كرده با آنان به گفتگو مشغول گرديد .